In onze moestuin is de bodem bedekt met kweek, brandnetel en paardestaart. Ontginnen doen we meter voor meter. Voordat je dan een aardappelveldje hebt! Op m’n balkon gaat het veel sneller: dit jaar bestelde ik ‘groeizakken’ bij De Nieuwe Tuin (.be). Ruime witte zakken met handvatten en gaatjes, die je vult met goede potgrond. Groot genoeg voor een courgette- of een aardappelplant, maar ik zaai ze in met rucola, slasoorten en bladbroccoli. Voorlopig zien ze er uit als vijf kleine, maagdelijke balkon-akkertjes.

Wilde Weelde organiseert een excursie naar Amstelveen. Daar moet je zijn voor de voorjaarsflora! Door jarenlang zorgvuldig (lees: intensief) beheer zijn hier geweldige heemparken ontstaan vol sleutelbloem, bosanemoon, bospaardestaart en nog veel meer bijzondere inheemse planten. We krijgen een rondleiding van Hein Koningen, die de parken jarenlang beheerde. Inspirerend. Waar kan ik zelf nog meer natuur in de tuinen van mijn klanten brengen?

Hoe diep kun je gaan bij de jaarlijkse voorjaarssnoei van rozen? Om die grens te verkennen loopt mijn zwager Hans, een man met levenslange snoeiervaring, een dag mee. De meest oude en verhoute rozen van mijn klanten heb ik voor deze dag bewaard.
En het kan heel diep: van Hans leer ik te vertrouwen op de (her)groeikracht van rozen. Struikrozen snoeien we terug op twee of drie takken. En van de klimrozen halen we alle stengels voorzichtig los van hun rek, we knippen de oudste weg en daarna binden we de goede stengels weer terug aan het rek. Laat nu de warmte maar komen!

Vandaag zie ik de eerste nieuwe sprietjes van de blauwe druifjes. Echt waar. En dan moet de herfst nog beginnen.

Afgelopen najaar heb ik rondgewandeld in het openbaar groen rond mijn huis, met zakjes bollen en mijn plantschepje. Ik had allerlei soorten en variëteiten gekocht die ik wilde leren kennen: lichtblauwe druifjes, geurende druifjes, zachtgele narcissen, erg roze corydalis en natuurlijk tulpen in soorten en maten. Toen ik thuis kwam waren de zakjes leeg. En nu het voorjaar is word ik verrast door al die bijzondere bloemen die ‘zomaar’ bij mij om de hoek opkomen. Een geweldig vorm van ‘guerilla-gardening’!

Door de overweldigende bloei van sierkers en sleepruim zou je bijna vergeten te kijken naar andere bomen die nu bloeien. Vanochtend vielen me de schuivende, bijna zwarte knoppen op van de Es. En vorige week, toen ik een vroeggroene boom van dichtbij bekeek, zag ik dat de groene kleur helemaal toe te schrijven was aan de geelgroene bloemen: er was nog geen blad te zien. Bloeiende bomen: als je niet oplet loop je er zomaar voorbij.

Ik kan het niet laten om een jubelstukje te schrijven over de tijd van het jaar. Wat is de lente prachtig en wat heeft ze veel mooie kanten! Ik werk tussen uitbundig bloeiende bomen en geurende struiken, en ook nog eens in de stralende zon. Het werk dat ik doe is in het voorjaar het meest gevarieerd: bijna al het tuinwerk dat je kunt verzinnen kan nu worden gedaan. En ik mag het dit voorjaar allemaal doen: ik plant bomen, snoei fruitbomen, plant en snoei rozen, maak nieuwe plannen voor ‘oude’ borders en zet een week later de vaste planten er in.
De bakken met vaste planten kan ik heel gemakkelijk opstapelen achter in mijn auto, omdat de planten nog klein zijn. In de borders is veel plek voor mijn voeten, omdat Hosta’s en Lelietjes van Dalen nog niet met hun neuzen boven de grond staan. En iedere dag wordt de groene waas in bomen en struiken iets dikker, groeien de planten iets hoger de tuin in, komen er nieuwe kleuren bij. De lente is pril en stormt eraan.