Over Rucola gesproken: waarom heeft die soms gele, en soms witte bloemen? En kan het zijn dat ik ‘m vorige zomer in de duinen zag staan?
Bij De Nieuwe Tuin vond ik antwoorden op al mijn vragen: zij verkopen vier soorten rucolazaad. Er is zandkool of wilde rucola (zachtgele bloemetjes en inderdaad inheems), notensla of raketsla (roomwitte bloemen), wilde rucola uit Italië (‘ruwer van smaak en wilder van groei’ ) en getande rucola (‘Suzette’, geelgebloemd). Ik heb ze allevier gezaaid. Smaaktest volgt! Voor meer informatie: zie www.denieuwetuin.be (ook voor groeizakken).

In onze moestuin is de bodem bedekt met kweek, brandnetel en paardestaart. Ontginnen doen we meter voor meter. Voordat je dan een aardappelveldje hebt! Op m’n balkon gaat het veel sneller: dit jaar bestelde ik ‘groeizakken’ bij De Nieuwe Tuin (.be). Ruime witte zakken met handvatten en gaatjes, die je vult met goede potgrond. Groot genoeg voor een courgette- of een aardappelplant, maar ik zaai ze in met rucola, slasoorten en bladbroccoli. Voorlopig zien ze er uit als vijf kleine, maagdelijke balkon-akkertjes.

Stapels tuinvakbladen liggen in mijn huis, bedoeld om plakboeken van te maken en mijn archief mee uit te breiden. Een naderende verhuizing (en een druilerige middag) brengen me in beweging: nu ga ik de stapels door! Ik begin met ‘Onze Eigen Tuin’. Zes jaargangen heb ik daarvan liggen, gekregen van een tuinierende tante.

Erg snel gaat het niet. Veel artikelen zijn zo interessant dat ik ze (toch) eerst wil lezen. En dan is zes jaargangen best veel.
Maar wat een feest! Ieder voorjaar een nieuw artikel van Jacqueline van der Kloet, die zo mooi tulpen en vaste planten combineert. En ieder najaar artikelen over herfstbloeiers, herfstkleuren of rozenbottels. Daar tussendoor informatie over plantenfamilies (eindelijk alle Asters op een rij!), bijzondere planten/bomen en prachtige plantcombinaties. Voor al deze informatie heb ik een overzichtelijk archief.

Een speciale map heb ik voor de artikelen met teksten die me raken. Bijvoorbeeld over de bescheiden rol die je als tuinman hebt (Het meeste werk verricht toch de natuur) het vermogen om te genieten van mislukkingen in de tuin (Hoe mooi kan een aangevreten Hostablad zijn?) , en de plechtige kant van zaaien (Je speelt zo ongeveer voor schepper van een wereldje).
Ik zie het verzamelen van inspirerende teksten als een vorm van oogst. Ik sorteer, bewerk en bewaar ze, om me er op koude winterdagen aan te warmen.

Bijgerecht bij de zevenbladsoep uit het vorige bericht was trouwens Italiaanse salade met iepenzaad. Hangt nu volop aan de bomen. En onverwacht lekker: heel fris, met een nasmaak van verse peper.
Klik hier voor een interview met Hans Kaljee, maker van de salade, over (de smaak van) iepenzaad, uitgezonden op AT5. En voor nog een filmpje over de eetbaarheid van iepenzaad klik hier.

Dit weekend kregen we zevenbladsoep. Een heerlijke soep. De grote verrassing waren de madeliefjes die we er als garnering bij kregen. De bloemetjes waren even van te voren geplukt, en hadden zich na het plukken gesloten. Toen we ze in de soep zetten zagen we de witte bloemblaadjes bewegen: de bloemen openden zich! Onder onze ogen spreidden ze hun bloemblaadjes uit. Spectaculair!

In de Trouw lees ik over moestuinieren. Daar hou ik van! Sinds ik geen moestuin meer heb experimenteer ik op m’n balkon. Spinazie gaat goed in een bak, en ieder jaar heb ik een paar slaplanten in potten waar ik wekenlang blaadjes van pluk. In het voorjaar komt de rode melde massaal op in de plantebakken. Begin mei zijn de jonge plantjes oogstbaar, en daarna kunnen de eenjarigen erin.
In je tuin kun je een deel als moestuin inrichten maar ook in de siertuin staan groentenpanten vaak prachtig. In Frankrijk zag ik in het gemeentegroen boerenkoolplanten tussen de bloeiende eenjarigen. Rode sla, ook ontzettend mooi. En waarom geen rode spercieboontjes, ronde courgettes, flessepompoen?
Zelfs ‘tweedehands groenten’ kun je in je tuin planten, las ik in de Groei en Bloei van deze maand. Het onderste stuk van prei of peterselie, een uitlopende knoflookteen of ui: in je tuin groeien ze door en gaan ze nog bloeien ook. Geweldig met kinderen, maar ook een feest voor het kind in jezelf.

Zevenblad: ik vecht er niet meer tegen. Ik haal het weg of laat het staan, maar voer geen strijd meer. ‘No hard feelings’. Vaak zit het alleen in een hoekje van de tuin en dan hou ik in de gaten dat het daar blijft. En als de hele tuin er vol mee zit pas ik de beplanting aan. Er zijn genoeg planten die de concurrentie aankunnen.
Zevenblad is een prachtige en sterke snijbloem en het is lekker in de soep of als spinazie. Van mij mag het ook bloeien: ik heb nog nooit een zevenblad-zaailing gevonden. Ik ken mensen (zelfs ervaren hoveniers!) die het onder hun bomen aanplanten als groene bodembedekker. Zo ver ga ik niet. Maar ik ben er door de jaren heen wel bevriend mee geraakt.

Vandaag wiedde ik kleine veldkers. Elk voorjaar weer een feest, want als zusje van de tuinkers is het het lekkerste onkruid dat ik ken. In deze tijd van het jaar is het een lichtgroen rozetje met sappige blaadjes. Vol met vitamine C en heerlijk op de boterham met kaas!